هركه را عنايت دستگير آيد و توفيق رهنما ، تا به نهايت سعادت برسد ، و از اين جهت گفته‌اند : عنايت ازلى ، كفايت ابدى باشد . و مطلق عنايت عبارتست از احاطهء علم حق ، جلّ و علا به كلّ وجود ، بر آن وجه كه هست چنانچه مىبايد ، و آن را قضاء سابق خوانند ، و تفصيل آن بر ترتيبى كه سلسلهء علل و معلولات بدان ادا كند ، قدر . و عنايت خاص كه در اين موضوع مراد است تعلق علم و ارادت او تعالى است به وجود شخصى معين بر كمالى كه او را درخور بود بر آن وجه كه بايد . و هرگاه كه در علم اول بر اين وجه معلوم بود ، اسباب قدر موافق ارادت و سعى آن شخص تواند بدان كمال رسد ، و آن را توفيق خوانند ، و كمالى كه در كليات حاصل آيد سعادت .